The Miracle
The Miracle – trzynasty album zespołu Queen, wydany w 1989 roku. Ze względu na zły stan zdrowia wokalisty Freddiego Mercury’ego zespół nie promował albumu trasą koncertową, co starano się zrekompensować widowiskowymi teledyskami (aż pięć utworów wydano jako single, a cztery z nich znalazły się na kompilacji Greatest Hits II). Album pierwotnie miał się nazywać The Invisible Men, a tytuł zmieniono dopiero 3 tygodnie przed premierą. Podczas sesji nagraniowej The Miracle zarejestrowano dużo więcej utworów, niż ostateczne (m.in. „I Guess We're Falling Out”). Na całym świecie sprzedał się w ok. 7 milionach egzemplarzy.
Wśród niekonwencjonalnych zabiegów promocyjnych można wymienić m.in. oryginalną okładkę (zdjęcie, na którym twarze członków zespołu „zlane” są w jedną za pomocą technik cyfrowych). Inspiracją okładki była grafika singla Iron Maiden pod tytułem The Clairvoyant. Część nakładu ukazała się w formie boxu z CD, krótką biografią zespołu, notatkami prasowymi i zdjęciem. Uruchomiono specjalny numer telefoniczny 0898, pod którym można było usłyszeć, jak Brian May opowiada o nowym albumie i gra kilka utworów. Wydano kompaktowy maksisingel „The Miracle”, zawierający trzy utwory: „The Miracle”, „Stone Cold Crazy” (live) i „My Melancholy Blues” (live). W listopadzie 1989 roku wytwórnia Baktabak wydała płytę kompaktową z nieautoryzowanym wywiadem z zespołem.
Brian May o albumie: Chcieliśmy nagrać prawdziwie demokratyczny album i każdy z nas zaangażował się w proces pisania utworów. Stworzyliśmy poczucie prawdziwej jedności, bez żadnych egoistycznych ciągotek... To jeden z powodów, które sprawiły, że The Miracle okazał się dużo lepszym albumem, niż na przykład A Kind of Magic.
8 lipca 2009 roku wydawnictwo uzyskało status platynowej płyty w Polsce.
Artykuł
The Miracle – trzynasty album zespołu Queen, wydany w 1989 roku. Ze względu na zły stan zdrowia wokalisty Freddiego Mercury’ego zespół nie promował albumu trasą koncertową, co starano się zrekompensować widowiskowymi teledyskami (aż pięć utworów wydano jako single, a cztery z nich znalazły się na kompilacji Greatest Hits II). Album pierwotnie miał się nazywać The Invisible Men, a tytuł zmieniono dopiero 3 tygodnie przed premierą. Podczas sesji nagraniowej The Miracle zarejestrowano dużo więcej utworów, niż ostateczne (m.in. „I Guess We're Falling Out”). Na całym świecie sprzedał się w ok. 7 milionach egzemplarzy.
Wśród niekonwencjonalnych zabiegów promocyjnych można wymienić m.in. oryginalną okładkę (zdjęcie, na którym twarze członków zespołu „zlane” są w jedną za pomocą technik cyfrowych). Inspiracją okładki była grafika singla Iron Maiden pod tytułem The Clairvoyant. Część nakładu ukazała się w formie boxu z CD, krótką biografią zespołu, notatkami prasowymi i zdjęciem. Uruchomiono specjalny numer telefoniczny 0898, pod którym można było usłyszeć, jak Brian May opowiada o nowym albumie i gra kilka utworów. Wydano kompaktowy maksisingel „The Miracle”, zawierający trzy utwory: „The Miracle”, „Stone Cold Crazy” (live) i „My Melancholy Blues” (live). W listopadzie 1989 roku wytwórnia Baktabak wydała płytę kompaktową z nieautoryzowanym wywiadem z zespołem.
Brian May o albumie: Chcieliśmy nagrać prawdziwie demokratyczny album i każdy z nas zaangażował się w proces pisania utworów. Stworzyliśmy poczucie prawdziwej jedności, bez żadnych egoistycznych ciągotek... To jeden z powodów, które sprawiły, że The Miracle okazał się dużo lepszym albumem, niż na przykład A Kind of Magic.
8 lipca 2009 roku wydawnictwo uzyskało status platynowej płyty w Polsce.
== Lista utworów ==
Strona 1
„Party” (John Deacon, Brian May i Freddie Mercury) – 2:24
„Khashoggi's Ship” (Queen, głównie Mercury) – 2:47
„The Miracle” (Queen, głównie Mercury) – 5:02
„I Want It All” (Brian May) – 4:40
„The Invisible Man” (Roger Taylor) – 3:55
Strona 2
„Breakthru” (Mercury i Taylor) – 4:07
„Rain Must Fall” (Deacon i Mercury) – 4:20
„Scandal” (May) – 4:42
„My Baby Does Me” (Mercury i Deacon) – 3:22
„Was It All Worth It” (Mercury) – 5:45
== Wydania ==
Dodatkowe utwory, dostępne tylko na wydaniu CD:
„Hang On In There” (Mercury) – 4:46
„Chinese Torture” (May, Mercury) – 1:46
„The Invisible Man” (12” Version) (Taylor) – 5:29
Dodatkowy utwór, dostępny na wydaniu Hollywood Records z 1991 (USA)
„Scandal” (12” Mix) (May) – 6:34
== Single ==
„The Miracle” / „Stone Cold Crazy (Live)”
„I Want It All / „Hang On In There"
„The Invisible Man” / „Hijack My Heart” (Taylor)
„Breakthru” / „Stealin'” (Mercury)
„Scandal” / „My Life Has Been Saved” (Deacon)
== Uwagi ==
== Przypisy ==
Źródło: Wikipedia
Fabuła
A story of that famous adventurer, Haroun al Rashid, the Caliph of Bagdad.
Obsada
| Aktor | Rola |
|---|---|
| Leah Baird | Mousali - a Poor Woman |
| Tefft Johnson | The Grand Vizir |
| Harry T. Morey | The Minister of Worship |
| James Morrison | The Palace Poet |
| Helen Gardner | Abbasah, the Caliph's Wife |
| Lillian Walker | |
| Herbert Barry | Haroun al Rashid - the Caliph |
| James R. Waite | The Court Physician |
Załoga
| Rola | Imię |
|---|---|
| Director | Charles L. Gaskill |
| Story | Charles L. Gaskill |