People Are Funny
Een komedie gebaseerd op het NBC-radioprogramma (en later televisieprogramma) met Art Linkletter in de hoofdrol, met een fictief verhaal over hoe de show, na een bescheiden begin bij een radiostation in Nevada, een nationale zender werd. Jack Haley is producer met slechts de helft van de rechten op het programma, terwijl Ozzie Nelson en Helen Walker de schrijvers zijn en de romantiek verzorgen. Rudy Vallee, altijd in staat tot opzettelijke en vaak onbedoelde slapstick, is de eigenaar van de gewilde sponsormaatschappij. Frances Langford zingt, als zichzelf, "I'm in the Mood for Love", terwijl het kwartet Vagabonds (als twaalfde en laatste aangekondigd) meezingt met "Angeline" en "The Old Square Dance is Back Again".
Gegoten
| Acteur | Rol |
|---|---|
| Jack Haley | Pinky Wilson |
| Helen Walker | Corey Sullivan |
| Rudy Vallee | Ormsby Jamison |
| Ozzie Nelson | Leroy Brinker |
| Phillip Reed | John Guedel |
| Bob Graham | Luke |
| Roy Atwell | Mr. Pippensigal |
| Clara Blandick | Grandma Wilson |
| Barbara Roche | Aimee |
| Art Linkletter | Art Linkletter |
| Frances Langford | Frances Langford - Guest |
| Ann Jenkins | Boogie Woogie Piano Player |
| William Benedict | NBC Usher |
| Joe DeRita | Mr. Hinkley (uncredited) |
| Byron Foulger | Mr. Button (uncredited) |
| The Vagabonds | Singers |
Bemanning
| Rol | Naam |
|---|---|
| Screenplay | David Lang, Maxwell Shane |
| Director | Sam White |